HOLE 1

In van die veredelde Fred Flintstone-autootjes komen ze aangescheurd.
Klaar voor de afslag. Jeroen Heubach en Sander Boschker staan boven op een heuvel.
Onder hun voeten kronkelt een weggetje en daaronder wacht een woest ravijn waar
je bij de eerste aanblik al duizelig van wordt. Maar waar is in hemelsnaam het
gat waar het balletje in moet? Nou, daar dus, wijst Heubach naar een plek
ongeveer vijfhonderd meter verderop. Daar ergens, diep weggestopt, ligt dus het ultieme doel.
Dit wordt geen middagje midgetgolf, dat zie je zo.

Sander Boschker: ‘Ik heb geen handicap… Ja, of toch wel, maar die heeft
geloof ik niets met golf te maken. Ik ben vier jaar geleden voor het eerst met
wat vrienden wezen golfen. Tegenwoordig doe ik het niet zoveel meer,
maar ik kan nog wel een balletje raken. Volgens mijn golfleraar heb ik
zelfs de swing van Tiger Woods, haha.’
Heubach: ‘Jammer alleen dat je zijn bankrekening niet hebt.’

De eerste de beste bal van Boschker verdwijnt direct in een
bos en is niet meer terug te vinden en zal naar alle waarschijnlijkheid ook nooit meer
teruggevonden worden. Boschker mag daarom nog een keer.
Dit keer suist het balletje wat meer de goede richting op. Ze dalen af.
In het karretje uiteraard, want lopend ben je zo een half uur onderweg.
En dan hebben we het nog maar over hole 1…

HOLE 5

Volgens Jeroen Heubach heb je een golfvaardigheidsbewijs nodig om op die baan te mogen lopen.
Sander Boschker: ‘Nou, dat betekent dus dat ik hier illegaal rondloop,
want ik heb geen diploma. Als ze gaan controleren, hang ik.’

HOLE 8

Nog tien holes te gaan… Het begint te schemeren in het dal.
De witte balletjes beginnen onbeduidende vlekken te worden.

Sander Boschker: ‘Mijn meest bijzondere golfervaring?
Die was bij het vorige trainingskamp in Marbella waar het opeens keihard begon te regenen.
Pascal de Vries was er ook bij en die begon als een gek met dat karretje
te scheuren waardoor hij hele diepe sporen trok in dat gras.
Ik weet nog dat Jeroen even langs kwam en ook een balletje wilde slaan,
maar door de regen vloog de stok hem uit de handen. Ik geloof dat die stok verder kwam dan de bal.’

HOLE 18

Die wordt nooit bereikt. Na vier uur golfen is hole 14 het eindstation.
De avond heeft zijn intrede gedaan, verder spelen lukt niet meer.

Sander Boschker: ‘Hoeveel boven par? Ik heb geen flauw idee.
Maar ik heb wel gelachen. En ik vond het best aardig gaan.
Ik denk dat ik maar vijf of zes balletjes ben kwijtgeraakt. Dat valt mee, toch?’

Door: Leon ten Voorde
Twentsche Courant Tubantia